facebooktwitteryoutube
O Blogu Aktualności Las Grzyby Pogoda Perły dendroflory Drzewa Wrocławia Wywiady Z życia wzięte Linki Współpraca Kontakt
Aktualności - 05 Cze, 2019
- brak komentarzy
Perły dendroflory Wzgórz Twardogórskich. Tuzy cyklu 2018. Część 2/2.

Perły dendroflory Wzgórz Twardogórskich. Tuzy cyklu 2018. Część 2/2.

Druga piętnastka cyklu pereł dendroflory Wzgórz Twardogórskich 2018 to przede wszystkim dominacja wspaniałych dębów, które rosną w najróżniejszych miejscach, często poukrywane w gęstwinie lasów lub gdzieś na uboczu i w zapomnieniu. Drzewa te, nie zostały pokazane i opisane wcześniej. Tym bardziej cieszę się, że mogłem zaprezentować ich majestat.

Jednak największą radością jest możliwość zobaczenia tych wszystkich wspaniałych drzew na własne oczy. Każde drzewo to odrębna historia i odkrywanie jednej milionowej tajemnicy tych niezwykłych roślin.

Można rzec, że to cud, że na tak przekształconych przez człowieka terenach, ostały się jeszcze te unikatowe drzewa. Nawet, jeśli nie rozpatrywać tego w kategorii „cudu”, z jednym nie można polemizować. Sędziwe drzewa to cuda natury. Żywe cuda, o które należy dbać jak o najwyższe dobro i dziedzictwo przyrodniczo-kulturowe. 

16) NAJGRUBSZY DĄB SZYPUŁKOWY W CZĘŚCI ZEWNĘTRZNEJ DĄBROWY GOSZCZAŃSKIEJ (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 423,50 cm) – najgrubszy dąb szypułkowy w części zewnętrznej Dąbrowy Goszczańskiej jako jedyny w tej części przekroczył granicę 4. metrów obwodu. Jest też jednym z najstarszych okazów tej niezwykle cennej przyrodniczo enklawie sędziwych dębów.

17) DĄBROWA GOSZCZAŃSKA – CZĘŚĆ WEWNĘTRZNA – jeszcze bardziej niesamowita aura wśród sędziwych dębów i baśniowych grabów. Podobne do siebie a jakże inne. Wszystkie po przejściach. Wszystkie niezwykłe i liczące sobie kilkaset lat. W środku lasów gospodarczych. Tajemnicza, niezwykła i przede wszystkim zachwycająca dendrologicznie. Taka jest część wewnętrzna Dąbrowy Goszczańskiej.

18) NAJGRUBSZY DĄB SZYPUŁKOWY W CZĘŚCI WEWNĘTRZNEJ DĄBROWY GOSZCZAŃSKIEJ (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 478,50 cm) wódz i najpotężniejszy zarazem dąb szypułkowy w całej Dąbrowie Goszczańskiej. Efektowne napływy korzeniowe z głębokimi szczelinami, mchy, masywna, lekko pochylona sylwetka i ogromne konary. W końcu – majestatyczna korona. To jedno z najpiękniejszych drzew w lasach pomiędzy Twardogórą a Bukowiną. Perła dendroflory przez bardzo duże „P” i prawdziwy rarytas dla miłośników sędziwego drzewostanu.

19) SOSNA ZWYCZAJNA SKRZYŻOWANA Z BUKIEM ZWYCZAJNYM Z TWARDOGÓRY SYCOWSKIEJ – znak „X” i wielka, przyrodnicza oraz dendrologiczna niewiadoma. W środku lasów, gdzieś w zapomnieniu, sosna przytuliła się do buka. Albo buk do sosny. Na stałe. Na dobre i złe. Słońce i mróz. Wiatry i deszcze. Drzewa przytulają się do siebie, więc bierzmy z nich przykład. ;))

20) DĄB SZYPUŁKOWY NA POLANIE Z GOSZCZA (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 467,50 cm) – można o nim powiedzieć „samotnik” na polanie. W starym założeniu parkowym w Goszczu, w pobliżu ruin pałacu von Reichenbachów rośnie piękny okaz dębu szypułkowego. Chociaż drzewu mocno zredukowano konary, nadal prezentuje się okazale, a siadając na ławeczce w jego pobliżu, można w ciszy i spokoju odpocząć w cieniu pięknego drzewa, jednocześnie go podziwiając. 

 

 21) „PRZYDROŻNY” DĄB SZYPUŁKOWY Z GOSZCZA (obwód pierśnicowy na wysokości 50 cm od podstawy pnia: 497,50 cm) kolejny, okazały przedstawiciel tego gatunku na terenach Goszcza i okolic. Rośnie blisko dużej, leśnej drogi, ale jest raczej zapomniany i tak naprawdę mało kto na niego zwraca uwagę, a jeszcze mniej ludzi wie o jego istnieniu. Tymczasem jest to piękny, stary i potężny dąb.

22) TWARDOGÓRSKA ALEJA DĘBOWA MIĘDZY GOSZCZEM A MOSZYCAMI (obwody pierśnicowe najgrubszych drzew na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 450, 362 i 348,50  cm) – twardogórska aleja dębowa między Goszczem a Moszycami to jedno z moich największych odkryć dendrologicznych w dotychczasowej karierze treehuntera. Sędziwe dęby ukazują istotę filozofii Wabi-Sabi, tj. niedoskonałości, przemijania i asymetrii, które – paradoksalnie – stanowią zbiorową doskonałość. Każdy dąb z tej alei opowiada inną historię, jest ucieleśnieniem tego, co najpiękniejsze i najbardziej niezwykłe w drzewach i w przyrodzie. Miejsce dla pasjonatów sędziwego drzewostanu absolutnie wyjątkowe i kultowe.

 

23) DĄB SZYPUŁKOWY „STARUSZEK” ZA TWARDOGÓRSKĄ ALEJĄ DĘBOWĄ (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 601,50 cm) kilkaset lat w koronie i na pniu. Bezcenne stanowisko pachnicy dębowej. Matuzalem terenów Twardogóry i okolic. Niezwykły, ogromny dąb szypułkowy „Staruszek” rośnie w ciszy i spokoju przy leśnej drodze, gdzieś w zapomnieniu i samotności. Drzewo wyjątkowe i wspaniałe, chociaż mocno nadszarpnięte życiem i żywiołami. Nie tknięte chirurgicznymi zabiegami i ukazujące nam wszelkie, naturalne procesy, zachodzące w potężnym organiźmie sędziwego drzewa. Niech tak pozostanie do ostatniej gałęzi. Do ostatniego liścia…

 

 24) DĘBY SZYPUŁKOWE „PIĘCIU WSPANIAŁYCH” ZA TWARDOGÓRSKĄ ALEJĄ DĘBOWĄ (obwody pierśnicowe na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 418, 500, 445, 455 i 374 cm) – las, który skrywa prawdziwe skarby dendrologiczne. Wspaniałe, unikatowe na Wzgórzach Twardogórskich dęby szypułkowe. Niektóre z nich dorastają do ponad 30. metrów wysokości.

Rosną w miejscu, które jest echem z dna i serca lasu pierwotnego. Chociaż człowiek wielokrotnie przeobrażał ten teren, dzikość, wspaniałość i duch dawnej puszczy będą tu się tlić tak długo, dopóki będą rosnąć stare drzewa.

Takich drzew nie zobaczysz na co dzień. Takich drzew nie spotkasz w mieście czy w miejskim parku. Rosną w tym lesie długo a jednak nigdzie nie znalazłem o nich informacji i nie widziałem, żeby ktoś je zaprezentował.

Jest to moje kolejne, niezwykłe odkrycie dendrologiczne. W cyklu pereł dendroflory WT 2019 powrócę do magicznego, goszczańsko-moszyckiego lasu i zaprezentuję kolejne, wyjątkowe i wspaniałe dęby tam rosnące.

Las moszycko-goszczański jest jednym z najwspanialszych i dzikich miejsc na Wzgórzach Twardogórskich. Podczas pory ciepłej, trzeba się przez niego przedzierać jak w dżungli. Uwielbiam ten las!

 

25) BUK ZWYCZAJNY – ODMIANA CZERWONOLISTNA Z MIĘDZYBORZA SYCOWSKIEGO (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 257 cm) – outsider lasów Międzyborza Sycowskiego i elita wśród drzew. Chociaż jeszcze niezbyt potężny (257 cm obwodu pierśnicowego), prezentuje się okazale i intryguje swoimi purpurowo-czerwonymi liśćmi, wśród kompletnie zielonego towarzystwa.

 

26) EGZOTYCZNE TRIO: DWA KLONY SREBRZYSTE I DĄB BŁOTNY Z MIĘDZYBORZA SYCOWSKIEGO (obwód pierśnicowy pierwszego klonu na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 294 cm, pozostałe obwody niemierzalne bez istotnej ingerencji w sferę życia drzew) „Egzotyczne trio” to jedne z najbardziej intrygujących drzew obcego pochodzenia, które odnalazłem na Wzgórzach Twardogórskich. Wyglądają tak, jakby od momentu ich posadzenia, nie ingerowano w ich sferę życia.

Dzięki temu mamy okazję obejrzeć naturalny przebieg procesów zachodzących podczas ich życia, które przejawiają się uroczym, naturalnym bałaganem, zbudowanym z wyłamanych konarów i gałęzi, a także wyjątkowej „pajęczyny – zasłony”, stworzonej z gałęzi dębu błotnego.

Ich obwody pierśnicowe mają około 300 cm każdy, ale tylko pierwszego klona można zmierzyć, nie ingerując w dzieło, którego autorem jest przyroda. Odsuwając lub usuwając powalone konary i gałęzie, a tym samym ingerując w nie, zaburzyłoby się to, co drzewa budują od dziesiątek lat. Dlatego należy odstąpić do pomiaru „za wszelką cenę” i pokazać dzieło egzotycznego tria w stanie nienaruszonym. Treehunter powinien zawsze brać pod uwagę przede wszystkim dobro drzew i nie robić nic na siłę.

27) DĄB SZYPUŁKOWY „SĄSIAD TRIA” Z MIĘDZYBORZA SYCOWSKIEGO (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 404 cm) kolejny, interesujący i ciekawie ukształtowany okaz drzewa (tzw. rozwidlenie V-kształtne). Porównując go do naszych największych, krajowych gigantów tego gatunku to zaledwie „maleństwo”. Jednak na Wzgórzach Twardogórskich, dębów szypułkowych o ponad cztero-metrowych obwodach pierśnicowych i w dodatku dwupniowych jest niewiele, stąd okaz ten jest warty pokazania i opisania. Drzewo ma malowniczy, charakterystyczny i krótki pień. 

 

 28) „DEMONICZNE” DĘBY SZYPUŁKOWE Z OSE (obwody pierśnicowe na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 438,50 i 347 cm) dwa, niezwykłe okazy tego gatunku, z którymi związana jest autentyczna, chociaż nieprawdopodobna i dramatyczna historia. Rosną na kompletnie zapomnianym, niewielkim i starym cmentarzu w pobliżu głównej drogi. OSE to też 57. demon Goecji w tradycji okultystycznej… Jest On częścią tej historii.

Wśród plątaniny bluszczu i korzeni, ziemia wchłania cmentarz, jego historię, i szczątki tych, których tu pochowano. Tak zapisano w starej księdze i to się wypełnia. Treehunter czasami odkrywa coś znacznie więcej niż „tylko” wyjątkowe okazy dendroflory…

29) „ZBÓJNICKA” SOSNA ZWYCZAJNA ZE WZGÓRZA ZBÓJNIK (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 213 cm) – rośnie wśród sosnowych sióstr, maskując swoje osobliwe i „pokręcone” oblicze. Nie jest to ani wyjątkowo stare lub wyjątkowo grube drzewo w obrębie swojego gatunku. Jednak ma to „coś”, co wyróżnia je wśród tysięcy gospodarczych sosen plantacyjnych.

30) „ZBÓJNICKI” DĄB SZYPUŁKOWY ZE WZGÓRZA ZBÓJNIK (obwód pierśnicowy na wysokości 130 cm od podstawy pnia: 310 cm) – niewielki w swoim gatunku. Można rzec – przeciętniak, nie wyróżniający się ani sędziwym wiekiem, ani wyjątkowymi gabarytami, pokrojem lub sylwetką. Niemniej, spełniający podstawowy warunek w świetle rozporządzenia ministra środowiska z dnia 4 grudnia 2017 roku w sprawie kryteriów uznawania tworów przyrody żywej i nieożywionej za pomniki przyrody, jakim jest obwód pierśnicowy, który w przypadku „zbójnickiego” dębu wynosi 310 cm.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Blip
  • Blogger.com
  • Drukuj
  • email

Komentuj na FB

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.